Posteado por: Berta en Xeral, Escritores, Novas05-10-2009
A escritora María Reimóndez alzouse como gañadora do VIII Premio Plácido Castro de Traducción en Lingua Galega pola súa obra "Mary Prince, unha das escravas das indias occidentais". O fallo do xurado foi unánime e coincidiron na opinión da obra que a calificaron como "un texto fundamental na loita pola abolición da escravitude no mundo".
María Reimóndez Meilán naceu en Lugo e é tradutora e intéprete de profesión. O seu primeiro libro publicado é Moda Galega (Edicións Positivas, 2002) e no ano 2003 recibiu o premio de novela Mulleres Progresistas de Vigo con O Caderno de Bitácora (Edicións Positivas 2004).
Malia a esta incursión recente no panorama literario, María Reimóndez leva escribindo desde que tiña 6 anos, recibiu premios durante a súa mocidade (Rúa Nova, Minerva), é autora de varias obras de teatro e participou en distintos recitais poéticos.
María Reimóndez leva traballando en cooperación desde o ano 1994.Despois de novas visitas funda a Organización Non Gobernamental de Cooperación ao Desenvolvemento IMPLICADAS/OS NO DESENVOLVEMENTO que leva traballando na India desde o ano 1998 e desde 2003 en Etiopía en proxectos de desenvolvemento integral cun claro compromiso pola superación da discriminación de xénero como base do desenvolvemento perdurable.

Nas Bibliotecas Municipais podedes encontrar entre outras as seguintes obras:

Moda galega / María Reimóndez
Mitos e lendas hindús / traducción, introducción e selección, María Reimóndez
O caderno de Bitácora : aventuras espaciais / María Reimóndez
Usha / María Reimondez
O club da calceta / María Reimóndez
O can trampulleiro : comarca do Salnés / María Reimóndez
Colegas do futuro : comarca de Ortegal / María Reimóndez
Lía e as zapatillas de deporte / María Reimóndez

Posteado por: Antonio en Escritores, Novas18-09-2009
Nas Bibliotecas Municipais da Coruña xa temos dispoñible a nova obra de Isabel Allende, La isla bajo el mar.

Para a súa enésima novela elixiu un tema de penosa actualidade. «Hoxe en día hai 27 millóns de escravos en todo o mundo, desde nenos soldados en África a nenas recluídas en prostíbulos de Camboia», recorda a escritora, obsesionada desde sempre co desexo de liberdade, de independencia. «Eu nacín nos corenta, no seo dunha familia conservadora, católica e moi patriarcal, nunha época en que as mulleres aínda tiñan un horizonte moi limitado», apunta a autora de «A casa dos espíritos», título que a levou á cúspide dos narradores latinoamericanos e que a converteu nunha das novelistas máis populares do noso tempo. 

A protagonista de «La isla bajo el mar» é a ollos da súa autora unha heroína. «Zarité loitou para tomar as rendas da súa vida; dende pequena sempre se rebelou. Pero cando ten que elixir entre a liberdade ou os nenos, elixe o segundo. Hai moito de heroicismo no seu personaxe, pois ela sabe que hai cousas máis importantes que a liberdade persoal». Porque para Allende, o heroe non é só aquel que consegue «a súa transformación persoal, senón tamén a transformación da súa contorna».

Outras obras de Isabel Allende nas Bibliotecas Municipais:

De amor y de sombraLa isla bajo el mar
La casa de los espíritus
El plan infinito
Paula
De amor y de sombra
Afrodita : cuentos, recetas y otros afrodisíacos
El plan infinito
Hija de la fortuna
Cuentos de Eva Luna
Retrato en sepia
Hija de la fortuna
La ciudad de las bestias
Mi país inventado
Inés del alma mía
El Zorro : comienza la leyenda
El bosque de los pigmeos
El reino del dragón de oro

Posteado por: Antonio en Xeral, Escritores, Novas18-05-2009

Digamos que el tiempo pasa y yo lo siento en la saliva, cada vez más espesa. Tendría que preguntarme a la conciencia cuántos reproches me reserva. Pero prefiero hacerme el sordo.

La palabra inquietud colma la realidad, como si fuera un humo concentrado. La libertad le da un pellizco al alma y uno no tiene más remedio que ser libre. De todos modos, la cordura vigila y amenaza con meternos en el corral de la razón. Somos frágiles y eso nos salva. El desconsuelo nos consuela y nos es imposible traicionar.

Por suerte no tenemos dioses que nos perdonen. A veces pienso que la vida es un error, pero claro, más error es la muerte.

Entre el ensueño y la pesadilla hay un paréntesis en el que nos formamos. Sale el sol y hacemos sombra. Sombra de aire y de fiebre, sombra de misterio.

Quién sería capaz de revelarnos y de rebelarnos. El pobre lago nos copia como fuimos y después se quiebra.

Basta de navegar en el olvido. Basta de bendecirnos en la lluvia. Basta de no ser nadie. BAsta de que el placer nos desconozca. Basta de convivir con la derrota.

Basta, carajo.

MARIO BENEDETTI

Posteado por: Antonio en Xeral, Escritores, Novas, A biblioteca recomenda07-05-2009

O próximo venres 8 de maio ás 20:00 h. a escritora mexicana Elena Poniatowska visitará a sede da Real Academia Galega (rúa Tabernas 11) para impartir unha conferencia, A literatura que vén da rúa.

Este acto encádrase dentro do II Encontro literario Cidade da Coruña: Mulleres na literatura, organizado conxuntamente pola Asociación de Escritores en Lingua Galega y la Concellaría de Cultura, na sede de la RAG.

A entrada é de balde e libre até completar a capacidade do recinto.

 Elena Poniatowska

A Asociación de Escritores en Lingua Galega decidiu outorgar o galardón Escritora Galega Universal á escritora mexicana Elena Poniatowska. O galardón ofreceullo o presidente da asociación, o poeta Cesáreo Sánchez Iglesias, no transcurso da súa estadía na Feira do Libro de Guadalajara (México). Os anteriores premiados foron Mahmud Darwish, Pepetela e Nancy Morejón.
 
 
Posteado por: Catuxa Seoane en Escritores19-11-2008

O escritor portugues, Premio Nobel de Literatura 1998, José Saramago, é un blogger acérrimo e así o demostra no seu propio blog:

O caderno de Saramago:

Quando em Fevereiro de 1993 nos instalámos em Lanzarote, conservando sempre a casa de Lisboa, meus cunhados María e Javier, que já ali viviam há alguns anos, junto a Luis y Juanjo, recém-chegados, ofereceram-me um caderno que deveria servir de registo dos nossos dias canários. Punham uma só condição: que de vez em quando fizesse menção das suas pessoas.

Nunca escrevi nada no tal caderno, mas foi desta maneira, e não por outras vias, que nasceram os Cadernos de Lanzarote, que durante cinco anos veriam a luz. Hoje, sem esperar, encontro-me numa situação parecida. Desta vez, porém, as causas motoras são Pilar, Sérgio e Javier, que se ocupam do blog. Disseram-me que reservaram para mim um espaço no blog e que devo escrever para ele, o que for, comentários, reflexões, simples opiniões sobre isto e aquilo, enfim, o que vier a talhe de foice. Muito mais disciplinado do que frequentemente pareço, respondi-lhes que sim, senhor, que o faria desde que não me fosse exigida para este Caderno a assiduidade que a mim mesmo havia imposto nos outros. Portanto, pelo que isso possa valer, contem comigo.

Posteado por: Catuxa Seoane en Escritores, Novas, Actividades do clube25-06-2008

Hoxe mércores 25 de xuño, Alfredo Conde clausurará o Obradoiro de escritura da Biblioteca Municipal de Estudos Locais. O autor falará cos asistentes sobre a escritura da súa novela María das Batallas que destaca, segundo a crítica,

pola viveza dos personaxes, cunha gran dose de realismo e credibilidade. Relevancia especial téñena as mulleres: mulleres recoñecidas e admiradas, como María Pita, e mulleres humildes, anónimas, que contribuíron co seu esforzo non menos heroico ao progreso e á liberdade”.

Maria das Batallas 

Alfredo CondeAlfredo Conde naceu en Allariz en 1945. Foi deputado polo PSOE en 1982 e conselleiro de Cultura entre 1987 e 1990. Fundador do grupo Voces ceibes, foi membro fundador da Asociación de Escritores en Lingua Galega e do PEN Club de Galicia.

Os seus primeiros pasos no campo da literatura deunos como poeta ao publicar en 1968 Mencer de lúas. En 1974, deu a coñecer o seu primeiro libro de relatos, Mementos de vivos. A este seguiríano varias novelas: Contubernio catro de Tomé S. (1977), Come e bebe que o barco é do amo (1978), Breixo (1981), Memoria de Noa (1982), e Xa vai o griffon non vento (1984) (que recibiu os premios Blanco Amor, Nacional de Literatura, da Crítica e Grinzane Cavour -este último concedido pola tradución alemá). En 1990, apareceu a colección de relatos Música Sacra. Recibiu os premios de xornalismo Fernández Latorre e Julio Camba.

A asistencia é totalmente gratuíta até completar a capacidade.

Tomade nota:

  • Relator: Alfredo Conde Día: mércores 25
  • Lugar: As 18 na Biblioteca Municipal de Estudos Locais Enderezo: rúa Durán Loriga, 10, 1º, 15003 A Coruña
  • Máis información: 981 184 386
Posteado por: Catuxa Seoane en Escritores, Novas25-03-2008

 Cómo xa adelantaba noutra ocasión e como xa falaramos hai uns cantos post

Alberto Vázquez FigueroaNo me es posible colgar todas mis novelas en la red, pero quien desee alguna no tiene más que enviarme su dirección de correo electrónico y la recibirá gratuitamente siempre que sea para su uso particular. Aun no dispongo de “Tuareg”. “Icaro”, “Centauros” y alguna otra mas.

 

Alberto Vázquez-Figueroa

Posteado por: Catuxa Seoane en Xeral, Escritores25-02-2008

Así é como comeza a reportaxe de Alberto Manguel en El País a pasada semana. Un interesante diálogo onde o mestre da literatura reflexiona sobre o que son os bos libros, e o que non:

Me doy cuenta ahora de que las dos definiciones previas de libros buenos -libros que el trascurrir de los siglos deja en nuestras bibliotecas y que allí permanecen, y libros que se agolpan en las tiendas gracias a un vendaval mediático, y que desaparecen casi inmediatamente- adolecen de un destino numérico. Son porque muchos han querido que sean para la eternidad, o para un verano. La tercera definición que propongo es más severa, menos popular, más discriminatoria. Sin referirnos a la autoridad y juicios de los lectores que nos han precedido, y haciendo oídos sordos a las voces que anuncian un cuarto de hora de fama para algún título nuevo, a veces, a solas con un libro, descubrimos que ha sido escrito para nosotros.

 

¿E tí, cal foi o último bo libro que liches? 

Posteado por: Catuxa Seoane en Escritores, Poesía22-01-2008

En homenaxe a Ángel González:

PARA QUE YO ME LLAME ÁNGEL GONZÁLEZ

Para que yo me llame Ángel González,
para que mi ser pese sobre el suelo,
fue necesario un ancho espacio
y un largo tiempo:
hombres de todo el mar y toda tierra,
fértiles vientres de mujer, y cuerpos
y más cuerpos, fundiéndose incesantes
en otro cuerpo nuevo.
Solsticios y equinoccios alumbraron
con su cambiante luz, su vario cielo,
el viaje milenario de mi carne
trepando por los siglos y los huesos.
De su pasaje lento y doloroso
de su huida hasta el fin, sobreviviendo
naufragios, aferrándose
al último suspiro de los muertos,
yo no soy más que el resultado, el fruto,
lo que queda, podrido, entre los restos;
esto que veis aquí,
tan sólo esto:
un escombro tenaz, que se resiste
a su ruina, que lucha contra el viento,
que avanza por caminos que no llevan
a ningún sitio. El éxito
de todos los fracasos. La enloquecida
fuerza del desaliento…

 

 

Posteado por: Catuxa Seoane en Escritores12-12-2007

Para os fieis seguidores das aventuras de Sherlock Holmes Internet e un excelente escenario para atopar información e recursos sobre este mestre dos detectives.

  • Sherlock-Holmes.es, recolle as novelas e numerosos artigos sobre adaptacións cinematograficas ou televisivas, xogos, etc. 

Sherlock Holmes 

[Via Papel en Blanco]

Además se eres dos que lles gusta ler e releer en papel encadernado, lembra que nas Bibliotecas Municipais de A Coruña podedes desfrutar da obra de Arthur Conan Doyle